Rok dzikiej przyrody
Pory roku są przewidywalne. Pojedyncze wydarzenia nie są. Ten kalendarz pokazuje jedno i drugie i wskazuje, co jest czym.
Wybierz miesiąc
Styczeń
Wybierz miesiąc powyżej.
Wiarygodność terminu
Miejsca do rozważenia
Dwa rytmy: sucho i zielono
W większości regionów safari w Afryce Wschodniej i Południowej rok dzieli się na porę suchą i porę deszczową, czyli zieloną. W miesiącach suchych woda na powierzchni znika, roślinność staje się rzadsza, a zwierzęta gromadzą się w pobliżu rzek i oczek wodnych. Widoczność się poprawia, a obserwowanie zwierząt staje się bardziej przewidywalne. Dlatego okres od czerwca do października uchodzi za szczyt sezonu w Botswanie, Zambii, Zimbabwe, Namibii i w większej części Republiki Południowej Afryki.
Pora zielona odwraca niemal wszystko. Trawa rośnie wysoko, zwierzęta się rozpraszają, bo wody jest wszędzie, a niemal każdego popołudnia zbierają się burze. To jednak także czas, gdy antylopy rodzą młode, ptaki wędrowne przylatują z Europy i Azji, a krajobrazy przybierają głęboką, fotogeniczną zieleń. Ceny spadają, a obozy pustoszeją. Dla miłośników ptaków i fotografów, którzy lubią dramatyczne niebo, pora zielona nie jest kompromisem, lecz wyborem.
Podwójne pory deszczowe Afryki Wschodniej
Kenia i Tanzania zwykle mają dwa okresy deszczowe: długie deszcze, mniej więcej od marca do maja, oraz krótkie deszcze, mniej więcej od listopada do grudnia. Wielka Wędrówka gnu i zebr porusza się szerokim łukiem przez Serengeti i do Maasai Mara, podążając za świeżą paszą, którą tworzą te deszcze.
Ogólny schemat jest dobrze ustalony. Stada zwykle cielą się na południowych równinach wokół Ndutu od końca stycznia do marca, około maja i czerwca przemieszczają się na północny zachód korytarzem zachodnim, a od około lipca docierają do północnego Serengeti i Mara. Pod koniec listopada często znów dryfują na południe.
Szczegóły są znacznie mniej pewne. Przeprawy przez rzekę mogą zacząć się pod koniec czerwca, a mogą dopiero w sierpniu. Susza potrafi zatrzymać stada w jednym miejscu na tygodnie, a wczesna burza może je przegnać w ciągu nocy. Jeśli celem podróży jest jedna konkretna przeprawa, warto rozważyć dłuższe pobyty na północy zamiast odwiedzania kolejnych parków.
Zestawienie sezonów według regionów
| Region | Szczyt pory suchej | Pora zielona | Uwagi o wiarygodności |
|---|---|---|---|
| Serengeti i Ngorongoro | Cze–paź | listopad–maj (cielenie styczeń–marzec) | Położenie stad się zmienia; dzika przyroda krateru jest stała |
| Masai Mara | Lip–paź | listopad–czerwiec | Stałe koty są przewidywalne; przepraw już nie |
| Okavango i Chobe | Cze–paź | grudzień–marzec | Szczyt powodzi zwykle czerwiec–sierpień, wysokość zmienna |
| Kruger i Sabi Sand | maj–wrzesień | listopad–marzec | Obserwowanie zwierząt dobre przez cały rok w prywatnych rezerwatach |
| Etosha | Cze–paź | grudzień–kwiecień | Obserwacja przy oczkach wodnych bardzo sezonowa |
| Luangwa i Zambezi | Cze–paź | listopad–kwiecień | Wiele obozów zamyka się w porze deszczowej |
Miesiące przejściowe warto rozważyć
Maj, czerwiec i listopad często nagradzają tych, którzy potrafią znieść odrobinę niepewności. Na początku czerwca Afryka Południowa wysycha, ale nie jest jeszcze w pełni obłożona. W listopadzie impale z Krugera zaczynają się cielić, a pierwsze burze przynoszą uderzającą zmianę światła. Miesiące przejściowe rzadko dają taką pewność jak sierpień, ale często oferują lepszy stosunek ceny do jakości i spokojniejsze obserwacje.
Przy wyborze miesiąca warto zadać trzy pytania. Które gatunki są najważniejsze i czy występują stale, czy sezonowo? Ile upału, deszczu czy chłodu jest się gotowym zaakceptować? I ile nocy można przeznaczyć na czekanie na niepewne zdarzenie? Odpowiedzi zwykle wskażą wyraźne okno czasowe, a strona z trasami pokazuje, jak je zaplanować.
